Lioka

Fidirana haingana amin’ny toko iray :

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24

Toko 11

1Ary Jesosy nivavaka tao amin’ny fitoerana iray, ka rehefa nitsahatra Izy, dia hoy ny mpianany anankiray taminy: Tompoko, mampianara anay hivavaka, tahaka ny nampianaran’i Jaona ny mpianany.
2Ary hoy Izy taminy: Raha mivavaka ianareo, dia ataovy hoe: Ray ô* hohamasinina anie ny anaranao. Ho tonga anie ny fanjakanao**. [* Na: Rainay Izay any an-danitra] [** Ampio hoe: (Hatao anie ny sitraponao etỳ an-tany tahaka ny any an-danitra)]
3Omeo anay isan’andro izay hanina sahaza ho anay.
4Ary mamelà ny helokay; fa izahay koa mamela izay rehetra meloka aminay. Ary aza mitondra anay ho amin’ny fakam-panahy. *Ampio hoe: [fa manafaha anay amin’ny ratsy].
5Ary hoy Jesosy taminy: Iza moa aminareo no manana sakaiza, izay hankeo aminy mamatonalina ka hanao aminy hoe: Ry sakaiza, ampisambory mofo telo aho;
6fa ny sakaizako nandeha tamin’ny nalehany, dia tonga atsy amiko, ka tsy misy izay hafahako azy;
7ary ilay ao an-trano kosa hamaly ka hanao hoe: Aza manahirana ahy; fa efa mihidy ny varavarana izao, ary ny zanako mandry eto am-pandriana eto amiko; tsy afaka hifoha hanome anao aho?
8Hoy Izaho aminareo: Na dia tsy hiainga hanome azy noho ny fisakaizana aza izy, dia hifoha ihany izy noho ny fitarainany fatratra* ka hanome azy izay ilainy.[*Gr.tsi-fitandroany henatra]
9Ary hoy izaho aminareo: Mangataha, dia homena ianareo; mitadiava, dia hahita ianareo; dondony, dia hovohana ianareo.
10Fa izay rehetra mangataka no mahazo; ary izay mitady no mahita; ary izay mandondòna no hovohana.
11Fa iza moa aminareo izay ray, raha angatahan’ny zanany mofo, no hanome azy vato? ary raha angatahany hazandrano, no hanome azy menarana ho solon’ny hazandrano?
12ary raha angatahany atody, no hanome azy maingoka?
13Koa raha ianareo, na dia ratsy aza, mahalala hanome zava-tsoa ho an’ny zanakareo, tsy mainka va ny Ray, Izay any an-danitra, no hanome ny Fanahy Masina ho an’izay mangataka aminy?
14Ary Jesosy namoaka demonia moana. Ary rehefa nivoaka ny demonia, dia niteny ilay moana; ka dia gaga ny vahoaka.
15Fa hoy ny sasany; Belzeboba, lohan’ny demonia, no amoahany ny demonia.
16Fa ny sasany kosa naka fanahy Azy ka nangataka famantarana taminy avy any an-danitra.
17Fa Izy nahalala ny heviny, dia nanao taminy hoe: Ho foana ny fanjakana rehetra izay miady an-trano; ary ho rava ny ankohonana izay miady an-trano.
18Ary raha Satana koa aza no miady an-trano, ahoana no haharetan’ny fanjakany? Fa hoy ianareo: Belzeboba no amoahako ny demonia.
19Fa raha Izaho mamoaka demonia amin’ny herin’i Belzeboba, dia amin’ny herin’iza kosa no amoahan’ny zanakareo azy? koa amin’izany dia ho mpitsara anareo ireo.
20Fa raha ny rantsan-tànan’Andriamanitra no amoahako ny demonia, dia tonga aminareo tokoa ny fanjakan’Andriamanitra.
21Raha ny mahery mivonona amin’ny fiadiany no miaro ny tranony, dia tsy haninona ny fananany.
22Fa raha avy kosa izay mahery noho izy ka mandresy azy, dia alainy ny fiadiany rehetra izay nitokiany, ary izay azony ho babo dia zarainy.
23Izay tsy momba Ahy dia manohitra Ahy; ary izay tsy miara-mamory amiko dia manahaka.
24Raha mivoaka amin’ny olona ny fanahy maloto, dia mandeha mitety ny tany tsy misy rano izy, mitady fitsaharana; ary rehefa tsy mahita, dia hoy izy: Hody any an-tranoko izay nivoahako aho.
25Ary nony tonga izy, dia hitany fa voafafa sy voavoatra ny trano.
26Ary dia mandeha izy ka mitondra fanahy fito hafa koa ratsy noho izy; dia miditra ireo ka mitoetra ao; ary ny faran’izany olona izany dia ratsy noho ny voalohany.
27Ary raha nilaza izany Jesosy, dia nisy vehivavy anankiray teo amin’ny vahoaka niantso ka nanao taminy hoe: Sambatra ny kibo izay nitondra Anao sy ny nono izay ninonoanao.
28Fa Izy nanao hoe: Eny tokoa, kanefa mainka sambatra aza ny mihaino ny tenin’Andriamanitra ka mitandrina izany.
29Ary raha mbola niangona ny vahoaka betsaka, dia nilaza hoe Izy: Ity taranaka ity dia taranaka ratsy. Mitady famantarana izy; nefa tsy hisy famantarana homena azy, afa-tsy ny famantarana ny amin’i Jona;
30Fa tahaka an’i Jona izay famantarana tamin’ny Ninivita, dia ho toy izany koa ny Zanak’olona amin’ity taranaka ity.
31Ny mpanjakavavy avy tany atsimo dia hiara-mitsangana amin’ny lehilahy amin’ity taranaka ity amin’ny andro fitsarana ka hanameloka azy; fa avy tany amin’ny faran’ny tany izy hihaino ny fahendren’i Solomona; nefa, indro, misy lehibe noho Solomona eto.
32Ny olona tany Ninive hiara-mitsangana amin’ity taranaka ity amin’ny andro fitsarana ka hanameloka azy, fa izy nibebaka tamin’ny nitorian’i Jona teny; nefa, indro, misy lehibe noho Jona eto.
33Tsy misy olona mandrehitra jiro ka mametraka azy ao an-davaka, na ao ambanin’ny vata famarana, fa apetrany eo amin’ny fanaovan-jiro izy, mba ho hitan’izay miditra ny mazava.
34Ny masonao no jiron’ny tena; koa raha tsara ny masonao, dia mazava ny tenanao rehetra; fa raha ratsy izy, dia maizina koa ny tenanao.
35Koa tandremo, fandrao maizina ny mazava izay ao anatinao.
36Ary amin’izany, raha mazava ny tenanao rehetra, ka tsy misy maizina, dia hazava avokoa izy rehetra, tahaka ny jiro raha mirehitra tsara ka manazava anao.
37Ary raha mbola niteny Jesosy, dia nisy Fariseo nampiantrano Azy hisakafo ao aminy; dia niditra Izy ka nipetraka nihinana.
38Fa gaga ilay Fariseo, raha nahita fa tsy nisasa Izy vao nihinana.
39Fa hoy ny Tompo taminy: Ankehitriny ianareo Fariseo dia manadio ny vohon’ny kapoaka sy ny lovia, nefa ny ao anatinareo kosa dia feno rombaka sy faharatsiana.
40Ry adala! Tsy izay nanao ny vohony va no nanao ny atiny koa?
41Fa ny zavatra eo anatiny no aoka homenareo ho fiantrana*, dia, indro, madio ho anareo ny zavatra rehetra.[*Na: Manaova fiantrana araka izay azonareo atao]
42Fa lozanareo, Fariseo! fa mandoa ny fahafolon’ny solila sy ny rota ary izay anana famboly rehetra ianareo, nefa lalovanareo ny fitsarana sy ny fitiavana an’Andriamanitra; ireto tokony ho nataonareo, nefa tsy tokony havelanareo ireroana.
43Lozanareo, Fariseo! fa tia ny fipetrahana aloha ao amin’ny synagoga sy ny fiarahabana any an-tsena ianareo.
44Lozanareo, fa ianareo dia tahaka ny fasana tsy hita, ka tsy fantatry ny olona izay manitsaka azy.
45Ary ny anankiray tamin’ny mpahay lalàna namaly ka nanao taminy hoe: Mpampianatra ô, raha miteny izany Hianao, dia manala baraka anay koa.
46Fa hoy Jesosy: Lozanareo, mpahay lalàna koa! fa mampitondra ny olona entana sarotra entina ianareo, nefa tsy manendry izany entana izany akory ianareo, na dia amin’ny rantsan-tananareo iray aza.
47Lozanareo! fa manao ny rarivatom-pasan’ny mpaminany ianareo, nefa ny razanareo ihany no namono azy.
48Dia vavolombelona ianareo ka manaiky ny asan’ny razanareo; fa izy no namono azy, ary ianareo kosa manao ny rarivatom-pasany.
49Koa izany no nanambaran’ny fahendren’Andriamanitra hoe: Haniraka mpaminany sy apostoly ho any aminy Aho, ka ny sasany hovonoiny, ary ny sasany henjehiny,
50mba hadinina amin’ity taranaka ity ny ran’ny mpaminany rehetra izay nalatsaka hatramin’ny nanorenana izao tontolo izao,
51dia hatramin’ny ran’i Abela ka hatramin’ny ran’i Zakaria, izay novonoina teo anelanelan’ny alitara sy ny tempoly. Eny, lazaiko aminareo marina tokoa fa hadinina amin’ity taranaka ity izany.
52Lozanareo, mpahay lalàna! satria nalainareo ny fanalahidin’ny fahalalana; ianareo tsy niditra, ary izay te-hiditra dia nosakananareo.
53Ary raha niala teo Izy, dia noteren*’ny mpanora-dalàna sy ny Fariseo fatratra sady nadinadininy zavatra maro.[*Na: tezitra mafy taminy]
54Dia nihendry Azy izy ireo hamandrihany Azy tamin’ny teny naloaky ny vavany.

Safidio ny BOKY avy amin’ny karazan-tsafidy ary lazao tsy voatery resahina ny TOKO sy ny ANDININY

Toute reproduction, même partielle, est interdite. Les droits d’auteur concernent la traduction, l’apparence et les fonctionnalités du site.